Op 26 november 2026 hebben Jolanda en Marco een presentatie gegeven over de historie van Sportcafé, Zalen- en Sportcentrum De Camp. Deze presentatie was onderdeel van de jaarlijks georganiseerde historische avond door de stichting Oud Woudenberg.

De avond was tweeledig ingedeeld, voor de pauze hebben Jolanda en Marco De Camp in historisch perspectief geplaatst, en na een korte pauze heeft Karin van Helden de mooie en rijke historie van de Woudenbergse Korfbalvereniging in de spotlights gezet.

Voor iedereen die er niet bij was de 26e november staat hieronder de uitgeschreven presentatie-tekst. Het was een mooie, interactieve en informatieve avond waar we met veel plezier op terugkijken.

Kort voorstellen Jolanda en Marco, wie zijn wij, en wat is ons verleden.

1. Het gebouw De Camp, hoe zit dit nou eigenlijk in elkaar? Van wie is De Camp?

• Historie verenigingsgebouw en sportzaal De Wielewaal

• Het ontstaan van De Camp

• De groei en de samenstelling van De Camp door de jaren heen

• Het verhaal van Jan en Janny – ontstaan en groei van het Sportcafé

• Sport door de jaren heen

• Het zalencentrum door de jaren heen

• Het sportcafé door de jaren heen

• Dit is ook De Camp…. Gebeurtenissen die De Camp mede gevormd hebben
• De toekomst van De Camp en het sportcafé

Voorstellen Jolanda:

Goedenavond,

Zoals de meeste wel van jullie weten ben ik Jolanda van Baaren, dochter van Jan en Janny, die hier begonnen zijn in 1989 om dit prachtige horecabedrijf op te bouwen. En daarvoor ook al in het verenigingsgebouw vanaf 1981.

 Ik was toen 13 jaar, en dus best jong om al te werken. Al jong kwam ik al in aanraking met de horeca.

Tijdens het eerste feest wat wij daar draaide, vlogen de lege kratten bier letterlijk om onze oren. Om ons uit te testen. Want hoe zouden we daarop reageerden. Dat deden we dus niet, en daarmee was dat snel over. We waren als familie de eerste ‘test’ goed doorgekomen.

Als 15-jarige in dienst gekomen bij hotel de Poort, wie kent dat niet? Harde maar goeie leerschool daar gehad.

Ondertussen heb ik mijn LHNO en LTS, koken en bakken diploma’s gehaald. Toen ben ik gaan werken bij Hotel Schimmel en daarna bij de Heygraeff, wat nu Reinaerde heet.

Daar moesten we dagelijks voor 250 personen koken, dus dat was voor mij een mooie leerschool waar ik tot op de dag van vandaag plezier van heb, aangezien we ook hier regelmatig voor grote groepen koken.

Ondertussen ook mijn Dieetkok papieren gehaald. Vandaar dat ik niet nerveus word van grote partijen.

Ik kook liever voor 100 dan voor 2 personen. Vanaf ’92 ben ik dienst gekomen bij mijn ouders. Vanaf 2000 ben ik de VOF erbij gekomen.

Mijn ouders zijn in 2018 officieel met pensioen gegaan.

Maar helemaal niks doen was natuurlijk niks voor ze en waren nog regelmatig in de Camp te vinden.

Moeders loopt er nog steeds op zaterdagavond, ondanks haar leeftijd. We houden nu eenmaal van gezelligheid.  Met ons team van 14 personen maken we het graag iedereen naar hun zin.

Kortom, mijn hele leventje loop ik al in de horeca. Het is mijn passie, mijn leven, en dat hoop ik nog een aantal jaren met plezier vol te houden.

Marco:

Mijn naam is Marco van de Hoef. 55 jaar geboren en maar kort getogen in Amersfoort. Net na mijn 1^e verjaardag ben ik met ouders verhuist naar de Willem de Zwijgerlaan in ons mooie Woudenberg. Dus niet een rasechte Wombarger, maar voor mij voelt het wel zo.

Ik help en werk mee in het sportcafé bijna vanaf het moment dat Jolanda en ik een relatie kregen in 2014. Waarom? Omdat het simpelweg onwijs leuk en gezellig is om te doen. Mei 2023 hebben we besloten dat we het sportcafé echt officieel samen gaan doen. Partners, niet alleen privé maar ook zakelijk. Eigenlijk en mede op initiatief van mijn fantastische recent overleden schoonvader die op enig moment zei: “Wordt het niet gewoon tijd dat die lange in de zaak komt”. En zo geschiede en mag ik mijzelf naast Jolanda mede-eigenaar van het sportcafé noemen, en beheerder van de gehele Camp. Daarnaast doe ik een stuk beheer in het gebouw De Schans en ben ik regiobestuurder bij KHN.

Goed is, om ook uit te leggen dat het sportcafé dus ons eigendom is, en dus in de familie Van Baaren, al vanaf 1989, en dat wij naast horeca uitbaters ook beheerders zijn van het hele pand. We maken schoon, doen klein onderhoud en organiseren de commerciële verhuur van onze zalen.

Maar genoeg over ons, nu over naar het pand, De Camp, want daar valt best veel over te vertellen:

1. Het gebouw De Camp, hoe zit dit nou eigenlijk in elkaar? Van wie is De Camp?

In de jaren 80 is besloten om te gaan nadenken over een nieuwe locatie voor sport en cultuur. Het initiatief is destijds genomen door het gemeentebestuur en de lokale sport en culturele verenigingen. Hierover vertel ik straks meer bij het ontstaan van De Camp.

Om ervoor te zorgen dat het gemeentebestuur enigszins op afstand komt te staan van het beheer en de exploitatie van De Camp is destijds bedacht om een stichting te plaatsen tussen de gemeente en de beheerders/exploitanten van de horeca. Dat werd in eerste instantie de Stichting Sportaccommodaties Woudenberg, of kortweg SSW en later de huidige stichting ABC. (Accommodaties binnensport en cultuur)

Het spreekt voor zich dat De Camp is van alle sporters die door middel van de Woudenbergse (binnensport) verenigingen die gebruik maken van De Camp. Sporters zijn ook de belangrijkste gebruikers van het pand. Als ons wordt gevraagd waarvoor ‘wij op aard zijn’, is dat het antwoord: Voor de Woudenbergse sport en cultuur.

Het pand zelf is in 3 fasen gebouwd, daar kom ik straks verder op terug. Alle fasen zijn gefinancierd door de Gemeente Woudenberg. De kapitaalslasten die hier nog steeds voor bestaan staan op de begroting en de balans van onze gemeente Woudenberg.

Om, zoals eerder aangegeven wat afstand te creëren voor het gemeentebestuur is er een laag tussen gemaakt in de vorm van een stichting. De stichting, bestuurt door het DB. Dit zijn Woudenbergers die zich hier vrijwillig voor inzetten aangevuld met een AB waarin de gebruikers zitting hebben (denk aan alle sport- en culturele verenigingen). Het DB is belast met de dagelijkse gang van zaken onder andere rond de verhuur, de administratie, het onderhoud, het overleg met de beheerder en het overleg met de gemeente Woudenberg. In de vergaderingen van het gehele bestuur (DB en AB) wordt verantwoording afgelegd, mede door middel van het jaarverslag en de financiële jaarstukken.

Om helemaal volledig te zijn, zijn we in de statuten van de stichting gedoken. Hier staat o.a. in: De stichting heeft tot doel: het tot stand brengen, instandhouden en het exploiteren van accommodaties voor sport en cultuur met bijhorende faciliteiten in de gemeente Woudenberg en voorts al hetgeen met één en ander rechtstreeks of zijdelings verband houdt in de ruimste zin van het woord.

Zo zit dus de constructie in elkaar: Gebouw gefinancierd door gemeente. Verantwoordelijke stichting die het algemeen beheer heeft samen met de verenigingen die gebruik van De Camp, en het sportcafé, gepacht door Jolanda en Marco van ABC die ook beheer en onderhoud van het pand doen.

Goed om nog te noemen, dat naast de vaste gebruikers van De Camp, alle zalen, indien beschikbaar ook commercieel te huur zijn. Naast dat dit goed is voor de inkomsten van de stichting is het ook fijn voor ons als sportcafé, omdat het leukste wat er is is zoveel mogelijk gasten het zo optimaal mogelijk naar de zin maken, want daarvoor zijn wij ‘op aard’?

• Historie verenigingsgebouw en sportzaal De Wielewaal

Het Verenigingsgebouw in Woudenberg is gebouwd in 1966, wat betekent dat het gebouw in 2025 59 jaar oud zou zijn geweest. Het werd gerealiseerd op initiatief van burgers, vanwege een gebrek aan culturele ruimtes in Woudenberg.

Qua indeling bestond het verenigingsgebouw uit 2 zalen boven en 2 zalen beneden, een theoriezaal en de grote toneelzaal met kleedkamers erachter, die ook voor meer doeleinden gebruikt kon worden dan alleen voor toneeluitvoeringen.

Onze terugblik op het verenigingsgebouw begint in 1981. Dat was het jaar dat Jan en Janny van Baaren daar gestart in de rol van gastheer/vrouw. Ze hebben samen die rol overgenomen van Ronald Bielderman, destijds eigenaar van de VIVO.

De werkzaamheden startten eenvoudig met het openen van de zalen, en de bar open als dat op die avond nodig was. Het meeste gebeurde destijds inderdaad in de avond.

Iedere dag was er iets: Denk bijvoorbeeld aan, wie kent het nog, Project Woudenberg (alle avonden en overdag voor kinderen), maar ook toneelvereniging ‘t scherm was al zeer actief in die tijd. (Donderdag), Operettevereniging de lijster (maandag), tafeltennisvereniging Smash (dinsdag en woensdag), en later op woensdagavond de fameuze Bingoavonden. (Later naar de Camp).

Maar ook, Bejaardenmiddag op woensdagmiddag. Damvereniging DAWO (dinsdagavond). Onder de loep postzegelvereniging op verschillende zaterdagen in het jaar. En, en dat gebeurt nog steeds, als er geen vogelgriep heerst, de Vogelshow 1x per jaar.

Een mooie anekdote is de vuurdoop Janny in het verenigingsgebouw in 1981, de bejaardenmiddag op woensdag. Janny moest koffiezetten voor ongeveer 80 personen. En dat is een serieuze opgave als je geen benul hebt van de verhoudingen koffie en water. Jullie raden het al. Het geproduceerde leek in de verste verte niet op koffie maar op thee en dan op de koop toe, nog slappe thee ook.

Gelukkig had Janny een hulplijn. Want door direct overleg met zus Cootje (werkte bij Boszicht) kwam het goed. Ze kreeg de toenmalige koffietank aan de muur, met een ronde bak, de juiste filterkoffie en verhouding met het water snel onder de knie zodat vanaf dat moment iedereen kon genieten van een lekker bak koffie van Janny, onder het motto alle begin is moeilijk kwam ook dit goed.

Ook werd het Woudenbergse verenigingsgebouw gebruikt voor eindejaars-schoolmusicals door diverse Woudenbergse basisscholen. Zelf kan ik me ook herinneren dat we met de Prangelaarschool in de zesde klas daar musical hadden.

Jarenlang is het theorielokaal van het verenigingsgebouw gebruikt door Autorijschool Van der wind voor theorielessen iedere maandagavond. Wellicht dat er vandaag in de zaal ook nog Woudenbergers zitten die daar, onderwezen door Ton van der Wind zijn of haar theorielessen heeft gevolgd.

Jan en Janny hadden in die tijd de werkzaamheden en aanwezigheid goed verdeeld. Jan, maandag- en woensdagavond en Janny deed andere avonden en woensdagmiddag.

Ook op de zaterdagen werd ons verenigingsgebouw volop benut. Dan moeten we bijvoorbeeld denken aan: tafeltenniswedstrijden van Smash, toneeluitvoeringen van ‘s Scherm, maar ook disco’s voor de jeugd en operette uitvoeringen van de Lijster.

Als je, zoals wij gedaan hebben, met Janny herinneringen uit het verleden bent gaan ophalen, komen er ook mooie en grappige verhalen uit die tijd naar boven. Zo wist Janny nog dat er een avond was dat de mannen van de lokale politieke partij SGP boven een vergadering hadden, en dat, tegelijkertijd de Woudenbergse motorclub MC Wombarg een bijeenkomst had. De mannen van de motorclub hebben toen alle hoedjes van de SGP-heren verwisseld van plek, toen de heren van de SGP klaar waren en weer naar beneden kwamen was het toen echt ff zoeken naar het juiste hoedje. Dat was wel even lachen, maar niet door iedereen wist Janny nog te vertellen.

Dat niet alles zo modern was als vandaag de dag zal geen verrassing zijn. Zo was er bijvoorbeeld geen afwasmachine in het verenigingsgebouw, hoe dan wel? Nou de afwas gewoon in een grote teil en lekker met de hand. Kostte iets meer tijd maar wel met een schoon resultaat.

Jan en Janny zijn in het verenigingsgebouw gestopt in 1983, een mooie foto in de krant van destijds toonde hoe beide voor de laatste keer en vlak voordat de sloopkogel het verenigingsgebouw met de grond gelijk maakte. Alle activiteiten vanuit het verenigingsgebouw zijn vervolgens zoveel als mogelijk overgegaan naar De Camp.

Wielewaal gebouwd begin jaren 70. Jan en Janny hebben daar alleen vrijwilligerswerk gedaan achter de bar. Wielewaal jaren gebruikt als sporthal. 2005 is alle sport overgegaan van Wielewaal naar De Camp.

3) Het ontstaan van De Camp:

Waarom is besloten om De Camp te gaan bouwen? Om die vraag beantwoord te krijgen zijn we enige tijd geleden in gesprek gegaan met Nel Kroese.

Er waren in de jaren 80 twee locaties voor sport en cultuur, we hebben ze net benoemd. De Wielewaal en het verenigingsgebouw. Beide, maar vooral het verenigingsgebouw mocht wel iets mee gebeuren. Niet onbelangrijk, er was in die tijd geld om iets aan nieuwbouw te kunnen doen.

Er is toen volop contact geweest met de bestaande verenigingen om te inventariseren wat er nodig en gewenst is. Echter, de burgemeester werd in die tijd ook benaderd door een externe Twirl-vereniging om iets te doen in Woudenberg en daar ook in wilde investeren. Er is toen besloten om dat niet te doen, omdat er angst was dat dan de eigen verenigingen ruimte en tijd tekort zouden komen en uiteindelijk het onderspit zouden delven.

En dat wilde het toenmalige gemeentebestuur niet. En daar zijn we toen erg mee bezig geweest vertelde Nel Kroese. Want we wilden graag zelf de regie houden over de financiën en daarmee de hulp aan onze culturele verenigingen en sportverenigingen.

Wethouder Nel Kroese (ondertussen 82 jaren jong) is wethouder in Woudenberg geweest van 1986 tot 1994. Direct na de start van haar wethouderschap zijn de eerste ideeën over een nieuwe sporthal ontstaan en zijn die gesprekken met de verenigingen begonnen.

Nel wist zich nog goed te herinneren dat er hele positieve gevoelens waren over een nieuwe locatie voor sport en cultuur. Maar er waren ook negatieve geluiden, omdat men ‘het dorp’ uitging met het verlaten van het verenigingsgebouw en later ook de Wielewaal.

Vooral voor de ouderen die samenkwamen in de Wielewaal en het verenigingsgebouw was de stap naar een nieuwe locatie, toen echt nog buiten het dorp letterlijk en figuurlijk een hele stap.

“Dan moesten ze daar helemaal naar toe”, zo werd dat in ieder geval in die tijd ervaren. Daar kunnen we ons vandaag de dag eigenlijk niets meer bij voorstellen, zo mobiel zijn we allemaal geworden.

De besluitvorming destijds, in en door de gemeenteraad was geen grote opgave, zo heeft wethouder Kroese aangegeven.

Er waren voldoende financiën, en dat maakt het nemen van zo’n besluit altijd eenvoudiger dan wanneer er geen centen voor zijn. Er was unanimiteit in de raad, hoewel de fractie van de SGP, ook al in die tijd aangaf dat er op zondag niet gesport mocht worden. Wat dat betreft is er v.w.b. deze fractie niet veel veranderd. En zo kennen we deze politieke partij ook. Stabiel in hun profiel.

Maar de sportverenigingen waren maar wat blij met het genomen besluit en de aanstaande bouw van een mooi en nieuw sportcomplex in onze gemeente.

De Camp werd, nadat deze was opgeleverd een belangrijk ontmoetingspunt voor velen in Woudenberg.

En dan de naam. De Camp. Waar komt die vandaan? Heden ten dage in Woudenberg ondertussen volledig ingeburgerd, maar destijds, in 1989 bij de opening werd hier en daar een wenkbrauw gefronst…

De Camp, geschreven met een C, of zoals eerder de bedoeling was, met een K. Hoe is die nauw ontstaan?

Het toenmalige bestuur, de Stichting Sportaccommodaties Woudenberg, kortweg de SSW en voorloper van het huidige stichtingsbestuur ABC, Accommodatie Binnensport en Cultuur had een wedstijd uitgeschreven onder de Woudenbergse schooljeugd.

De winnaar van die wedstrijd werd Bart Boshuizen (ook Bart was korfballer). Hij bedacht de naam De Kamp met een K.

We hebben Bart hierover gesproken, omdat we nieuwsgierig waren hoe hij deze zo bedacht heeft, en of er toen al enig historisch perspectief was bij hem m.b.t. die naam.

Dit bleek, en wij vinden dat een mooi verhaal, niet zo te zijn.

Bart, destijds leerling van de Jan Ligthartschool, was net met zijn schoolklas op schoolkamp geweest. Daar had hij zo naar uitgekeken en was er zo enthousiast over, zodat hij direct de naam Kamp (met een K opschreef), direct verwijzend naar zijn schoolkamp waar hij zo vol van was.

Waar door andere leerlingen namen zoals de John F. Kennedy hal werden geopperd was het stichtingsbestuur toen enthousiast over de naam die Bart verzonnen had.

Het stichtingsbestuur ging toen alleen De Camp met een C schrijven.

Omdat De Camp, met een c ook verwijst naar de historie van de locatie waar het complex nu staat. Camp betekende vroeger: akker. En dat was het hier voordat de sport en cultuurcomplex werd gebouwd.

Ook betekent het woord Camp al vanuit de middeleeuwen ‘de strijd aangaan’.

Zeer toepasselijk omdat op deze locatie in de sporthal veel en spannende strijden worden aangegaan op de diverse sportgebieden.

Zo zijn we dus zelf ook veel te weten gekomen over de naam van ons gebouw. Zo zijn de voorbereidingen voor deze avond hier vanavond ook voor ons heel educatief geweest en zijn we Bart dankbaar voor de naam die hij uiteindelijk verzonnen heeft en werd onthuld tijdens de opening in 1989.

• De groei en de samenstelling van De Camp door de jaren heen

Daar kunnen we relatief snel doorheen gaan vanavond. In hoofdlijnen is De Camp is 3 fasen gebouwd: De oplevering van de eerste sporthal, die we nu kennen als de Valleihal en Bar De Camp was in september 1989. Toen werd overigens de naam Valleihal nog niet gebruikt. Het was toen nog gewoon ‘de sporthal’.

Goed om aan te geven dat de huidige namen van de verschillende zalen die we hebben pas verzonnen en toegepast zijn na de oplevering van de tweede sporthal.

Oplevering Zalencentrum was in 1993. Ook toen geen namen zoals nu, maar gewoon zaal 1, 2, 3, 4 en 5. Ook in 1993 was de oplevering van de Squashbannen, die op hun beurt in 2022 zijn verbouwd naar de huidige Bosrand.

Een hal die vandaag de dag wordt gebruikt voor trainingsdoeleinden voor en door de korfbal, de volleybal, Longa, en tafeltennisvereniging en de Olijfboom zo lang als de school wordt verbouwd.

De eerste serieuze vergroting van de bar was ook in 1993.

Oplevering van de Grifthal en de 2^e uitbreiding sportcafé in 2008.

In tekening zoals deze staat op onze website ziet het geheel er zo uit:

Van de oplevering van het sportcafé (oftewel de in die tijd genoemde ‘Bar De Camp) en de inrichting van de bar hebben we een mooi aantal foto’s gevonden.

Ook hebben we een aantal foto’s gevonden van de bouw van het Cultureel centrum en de squashbanen:

Toen zijn na de bouw van het zalencentrum de namen bedacht voor de verschillende zalen en zaaltjes. Woudenbergse namen uiteraard zoals de Vallei- en Grifthal, de Treekerzaal, de Henschoterzaal en de Poortzaal. De Campzaal verwijst uiteraard terug naar de eigen naam van De Camp.

• Het verhaal van Jan en Janny – ontstaan en groei van het Sportcafé

De Camp, en het sportcafé zijn gebouwd en in gebruik genomen in 1989. Er was in Woudenberg behoefte aan een grotere sporthal dan de Wielewaal. Er is in die tijd heel bewust gekozen voor een locatie dicht bij de voetbal- en korfbalvelden en de tennisbaan. Bij de sporthal werd ook een kantine of bar gebouwd. Het moest toch mogelijk zijn om na het sporten iets te eten of te drinken, zoals dat ook kon in de Wielewaal. Dus moest er ook gezocht worden naar iemand die het sportcafé, die in die tijd trouwens nog gewoon ‘de kantine’ heette, ging runnen.

De rest is onderdeel van de geschiedenis, want sinds de start van De Camp zijn Jan en Janny van Baaren het gezicht van De Camp. Maar hoe zijn deze twee Woudenbergers het sportcafé begonnen? Waarom zijn juist zij in het sportcafé aan de slag gegaan. En wat is er allemaal gebeurd in de afgelopen 36 jaar? We halen aan de keukentafel bij Jan en Janny thuis herinneringen op uit de rijke historie van De Camp.

In deze eerste editie: De start van De Camp in 1989

De eerste stappen in de horeca van Jan en Janny werden gezet in 1981. “Na het overlijden van de beheerder van het toenmalige verenigingsgebouw in Woudenberg, de heer Pol, kwam de heer Bielderman (eigenaar van de toenmalige Vivo voor de oud Woudenbergers onder ons) naar ons toe met de vraag of het beheer van het verenigingsgebouw niets voor ons was” geeft Janny aan. “Hij had ons meerdere malen bezig gezien achter de bar van de Wielewaal. Jan en ik stonden nog wel eens achter de bar op avonden dat er werd gevolleybald. Daar, in de Wielewaal heb ik ooit mijn eerste biertje getapt” lacht Janny, en je wil niet weten hoe die eruitzag. Het was meer schuim dan bier. Maar goed, iedereen moet het leren, toch”.

Op basis van ‘laten we het maar proberen’ zijn Jan en Janny toen begonnen in het verenigingsgebouw. “Dan zien we het wel” zei Janny toen.

“We zijn begonnen met de avonden, en het beheer en schoonmaken van het gebouw” vervolgt Jan. “We kregen daar duizend gulden in de maand voor. En we deden het samen naast ons eigenlijke werk” Janny: “Bielderman is daarmee eigenlijk onze eerste ‘baas’ geweest in de horeca”.

Jan werkte tot dat moment ook nog bij Bouwbedrijf Lambalgen als timmerman. Janny was naast moeder en huisvrouw ook hulp in de huishouding bij andere gezinnen. Enkele jaren hebben beide Woudenbergers het eigenlijke werk en het verenigingsgebouw met elkaar gecombineerd.

Tot 1989 zijn Jan en Janny naast hun werk ook druk geweest in het verenigingsgebouw. In augustus 1989 werd namelijk ook De Camp in Woudenberg opgeleverd. Een nieuwe, grote sporthal met 4 kleedkamers en een kantine gebouwd vlak naast de sportvelden. Voor de kantine van de nieuwe sporthal werd gezocht naar een exploitant. De toenmalige stichting zocht, als eigenaar van De Camp, een horeca-uitbater en tegelijkertijd naar een (gedeeltelijke) beheerder van het hele gebouw.

“Ik weet nog goed, in het begin werkte we met een boek om de aanwezigheid van sportverenigingen vast te leggen” geeft Jan aan. “Iedereen moest zich toen bij ons melden. Vervolgens gingen we met de hoofdsleutel en de zaalwacht een rondje doen langs de kleedkamers om te laten zien hoe ze het ook weer moesten achterlaten. Zo ging dat in die tijd, en dat is nu nauwelijks meer voor te stellen. “Iedere zaalwacht moest vervolgens aan het einde van de avond tekenen in het boek voor het netjes opleveren en inleveren van de sleutel”.

Het verenigingsgebouw heeft nog bijna 5 jaar gefunctioneerd naast De Camp. 5 jaar lang hebben Jan en Janny De Camp en het verenigingsgebouw beheert. Maar hoe zijn ze eigenlijk in De Camp terecht gekomen? Jan en Janny leggen het samen uit:

“Arnold van de Hengel, onze vertegenwoordiger van Heineken toen in het verenigingsgebouw, had al een paar keer aan ons gevraagd of we al hadden ingeschreven voor de horeca en het beheer van De Camp. Maar we vonden het eigenlijk allemaal wel goed zo” zo geeft Janny aan. “Tot we op een gegeven moment thuis zaten te eten met de kinderen en Arnold aan de deur stond om het nogmaals te vragen”. “Arnold wist vanuit het verenigingsgebouw dat wij heel goed van betalen waren” vult Jan aan. Hij zag het dus erg zitten als wij de Camp zouden gaan runnen. Ik heb toen tegen Arnold gezegd dat we wel zouden inschrijven, ook om van het gezeur van Arnold af te zijn” lacht Jan. “Ik heb toen Jan Vlot van de stichting gebeld en die gaf meteen aan dat we nog één uur de tijd hadden voordat de inschrijving zou sluiten. We waren wel nummer 16 gaf Jan Vlot aan. Dat vonden wij eigenlijk wel prima, want wij dachten al dat krijgen we nooit. Maar de inschrijvingsbrief lag wel net op tijd bij de stichting. En toen werd het afwachten”.

“Van de 16 inschrijvingen vielen er in eerste instantie 8 af, zo hebben wij begrepen. Daarna nog eens 5 en dus bleven er 3 inschrijvingen over. Dat waren alle drie stellen uit Woudenberg” geeft Jan aan. “En toen gebeurde het. We zaten te eten rond een uur of 5 en opeens stonden de heren Schreuder, Wolfswinkel en Vlot bij ons voor de deur. Gefeliciteerd werd er geroepen. Hoezo gefeliciteerd” vroeg Jan. “Jullie zijn het geworden. Jullie zijn de nieuwe eigenaren van de kantine en beheerders van De Camp”.

“We waren daar heel beduusd van” geeft Janny eerlijk aan. “We hadden het echt niet verwacht”. Ik zat eigenlijk heel best bij Ries Lambalgen” vult Jan aan. “Al 25 jaar. En ’s avonds deden we verenigingsgebouw en dat leverde ook nog wel iets op. We hadden absoluut geen klagen. En toch gingen we met veel plezier aan de slag”

En toen begon het allemaal. Ondertussen hadden Jan en Janny een bedrijfsplan geschreven en ingeleverd waarin opviel dat ze alles naar zich toe wilden trekken. Geen schoonmaakbedrijf dat De Camp schoonhoud, maar alles zelf doen. Datzelfde gold voor het klein onderhoud. En met Jan zijn achtergrond als timmerman zat dat wel goed.

De kantine moest casco opgeleverd worden. Dat was een wens van Jan. Zodat ze zelf de hele kantine konden inrichten. “We hebben echt alles zelf gedaan” zegt Jan. “Plafond, vloeren, wanden en uiteraard de bar. Volledig zelf gemaakt en ingericht, en zelf helemaal geïnvesteerd. Met een klein beetje hulp van de bank. Maar met de rentepercentages van toen, we hebben nog nooit zo snel een lening weer afgelost” lacht Jan.

“Het was vanaf het begin keihard werken. Maar dat gaf niets. De avonden zaten eigenlijk gelijk helemaal vol met sport. En natuurlijk hadden we in het begin ook nog het verenigingsgebouw erbij. En na de sport gingen we gelijk schoonmaken. Dat werd regelmatig nachtwerk. Maar de koffie en de uitsmijters die we vaak gingen eten in Motel Maarsbergen smaakten dan heerlijk. We zijn letterlijk in een volledig andere wereld terecht gekomen sinds de start van De Camp” geven Jan en Janny overtuigend aan. “Voor ons een prachtige start van een nieuw hoofdstuk in ons leven. En tot ons pensioen in 2018 hebben we er geen moment spijt van gehad”.

• Sport door de jaren heen

De Camp is gebouwd destijds mede om meer ruimte te bieden aan de Woudenbergse binnensportverenigingen. Sport was vanaf de opening van De Camp de belangrijkste doelstelling. Vanaf 1989 hebben de volgende sportverenigingen of evenementen gebruik gemaakt van De Camp of maken er nog steeds gebruik van:

Volleybal,

Basketbal, gestopt ergens tussen 2002 en 2005, maar exact hebben we dat niet kunnen terugvinden

Korfbal,

Zaalvoetbal vanaf 1990,

Longa,

Badminton,

Squash,

Tafeltennisvereniging Smash

Judo,

Dammen,

Dansschool,

Rolstoelhockey (vanuit uwwetloket),

Jaarlijks VIDOZA-zaalvoetbaltoernooi,

Jaarlijks recreatietoernooi volleybal,

EK steppen (7 juni 2015)

Aanpassing van de squash naar de Bosrand in 2022 als gevolg van het beëindigen van de squashvereniging gecombineerd met de wens naar meer zaalruimte voor trainingsdoeleinden.

• Het zalencentrum door de jaren heen

Zoals eerder genoemd is het zalencentrum in 1993 opgeleverd. De opening van het zalencentrum, of ook wel het cultureel centrum genoemd loopt dus logischerwijs parallel met de sluiting van het verenigingsgebouw.

Vanaf de opening van het cultureel centrum was er dus al voldoende bezetting. Denk dan bijvoorbeeld aan:

Wie kent het nog: Woudenberg maakt Woudenberg wijzer (= project Woudenberg),

Gemengde noten,

Fidelio, (ondertussen met al jaren een eigen prachtig onderkomen vlak naast De Camp)

Volkskerstzang,

Vogelvereniging,

Psychologie in theater (in Coronatijd),

EHBO,

Flits, en uiteraard alle sportverenigingen,

Ook was er vanaf het begin de mogelijkheid om het zalencentrum commercieel te exploiteren op die dagdelen dat er geen gebruik van werd gemaakt door de Woudenbergse verenigingen of instellingen. Want, zoals eerder aangegeven was De Camp in zijn geheel bedoeld voor Woudenbergse activiteiten, sportief of cultureel, maar het opvullen van de overige tijd leek niet onverstandig.

In de afgelopen decennia hebben we daarom al vele commerciële bedrijven als vaste gast mogen verwelkomen. Denk dan bijvoorbeeld aan: College van Logistiek, Raad van beheer, DogVision, heel veel hondenrasverenigingen, maar ook een organisatie als Veilig Verkeer Nederland en rijschool van der Wind die de theorielessen uit het verenigingsgebouw doorzette in De Camp.

• Het sportcafé door de jaren heen

Oplevering van de ‘het sportcafé’ zoals we het heden ten dage noemen werd in die tijd ‘Bar De Camp’ genoemd.  

Een relatief kleine ruimte met ongeveer 65 zitplaatsen. Een kleine keuken met een afwasmachine, een gasfornuis en een frituur. Klein maar voor die tijd goed om mee te werken.

Janny is gelijk al in die tijd begonnen met warme maaltijden. Denk dan aan de saté, nasi, bami, macaroni en biefstukken en karbonades. Janny en Jan kozen in die tijd al gelijk voor hele goede kwaliteit van producten. Vers en waar kon zo veel mogelijk lokaal.

En dat is iets wat Jolanda en ik, vandaag de dag en in al die jaren nooit meer hebben losgelaten. Kwaliteit van voedsel staat op 1, 2 en 3. Vers, zoveel mogelijk lokaal maar vooral heel lekker. Janny was daar dus ook al in die tijd een absolute trendsetter in, maar dat zal ze zelf nooit zo hebben bedacht denken wij….

De 1^e verbouwing en daarmee vergroting van ‘de bar’ dateert van 1993. De tweede bar (ook wel de kleine bar genoemd) is aangebouwd en de bar zelf is ook een aantal m2 groter geworden. De zitcapaciteit is toen met ongeveer 20 uitgebreid naar 85 zitplaatsen.

Ook is in 1993 de keuken vergroot/aangebouwd tot het formaat dat we ook vandaag de dag nog als keuken gebruiken. Een serieuze vergroting die ervoor zorgde dat alle keuken activiteiten van Janny en Jolanda in de tijd behoorlijk konden toenemen.

De 2^e en tot nu toe laatste verbouwing/aanbouw van het sportcafé dateert uit 2008 en is eenvoudig te bekijken straks, omdat de huidige grote van het sportcafé, welke naam ook vanaf 2008 gebruikt wordt, de grote is die in 2008 is gecreëerd.

Met deze verbouwing en aanpassing in tafels en stoelen is de zitcapaciteit van ons sportcafé vergroot naar 180 zitplaatsen. Best serieus veel, maar ook zeer nodig vooral op zaterdagavonden dat wij volleybal en/of korfbal ‘thuis’ hebben. Er zijn dan zelf momenten dat we stoelen tekortkomen.

De laatste interieur technische aanpassing is van afgelopen zomer. Toen zijn we zelf, met hulp van vrienden aan de slag gegaan om meer hout in het sportcafé te brengen en hebben nieuwe tafels en stoelen gekocht. Het doel was sfeerverbetering, volgens ons zeer geslaagd, maar velt u daar zelf maar een oordeel over zodadelijk in de pauze of na afloop van de presentatie van de korfbalvereniging.

Wij zijn in ieder geval trots en blij met het resultaat.

9) Dit is ook De Camp…. Gebeurtenissen die De Camp mede gevormd hebben

• Brand in 2008 (container met plastic en een ton frituurvet tegen de wand van de squash).
• Brand in 2022.
• 3 mensen die zijn overleden in De Camp.
• Een week crisisopvanglocatie voor asielzoekers in 2015.
• Jarenlang bingo op de woensdagavond, op enig moment naar de vrijdagavond. Gestopt rond 2006/2007.
• Kluiskraak in 1993 (tijdens de verbouwing van het middenblok, geprobeerd op te blazen, is mislukt, toen in 1996 is ie open gezaagd met slijptol. Eerst alle sirenes eraf, 7 deuren vernield, KPN-kabel doorgeknipt, gewacht of er iemand kwam. Naar binnen, 20 minuten aan het zoeken geweest, kluis gevonden, weggegaan. Brander gehaald, weer via raampje Henschoterzaal naar binnen. Alle stekkers eruit getrokken en toen aan het slijpen gegaan. Nooit gepakt, geen dna gevonden, buit nooit teruggevonden.
• Jeugddisco’s iedere maand (vanaf 16 jaar). Gestopt na vernielingen in de buurt
• Veel artiesten: René Froger en Marco Borsato tijdens 160 jaar bestaan Brandweer Woudenberg in de sporthal. Imca Marina volkskerszang, Majoor Boschhart Leger des Heils
• 10 De toekomst van De Camp en het sportcafé

Toekomst ziet er goed uit. Na een lange discussie tussen ABC en het gemeentebestuur over de huidige locatie van De Camp in combinatie met de wens én noodzaak voor een nieuwe derde sporthal is de kogel zo goed als door de kerk.

Korte uitleg over het aantal uren die op dit moment bezet zijn in onze twee hallen en dat we eigenlijk al voor 50% een nieuwe hal kunnen vullen als deze morgen wordt neergezet.

Als het goed is neemt morgen de gemeenteraad een besluit over het benodigde krediet om een nieuwe derde modulaire hal te bouwen. Ook de aanvraag voor de omgevingsvergunning is in volle gang. Als alle puzzelstukken goed op hun plek vallen, kunnen we vanaf seizoen 2026-2027 de nieuwe hal in gebruik gaan nemen.

Toekomst van ons Sportcafé: Van 1989 in bezit door middel van een pachtovereenkomst met de familie van Baaren, maar daar lijkt een einde aan te komen in 2033.